Categorie archief: lunch

Burgerbar Den Haag

★★☆☆☆


Tijdens de (voorlopig) laatste weken van mijn werkzame leven in Den Haag is het belangrijk om deze ‘zo aangenaam mogelijk te maken’, aldus één van mijn zeer gewaardeerde collega’s. Ik ga daarom graag even naar buiten om de benen te strekken en te ontsnappen aan de verstikkende klimaatregeling op de werkplek. Vandaag maakten we een ommetje via het Plein en ontdekten we de recent geopende vestiging van de Burgerbar. In Utrecht zit er ook al tijden eentje op de Neude, maar tot dusver is het er nooit van gekomen om deze uit te proberen.

En wat bestel je dan, bij zo’n bar helemaal gespecialiseerd in hamburgers? Juist, een Portobello Sandwich. Ik begrijp dat menigeen me nu voor gek zal verklaren, maar soms heb ik gewoon geen zin in een hamburger. Bovendien is het altijd wel uitdagend voor een eetgelegenheid om iets goeds te brouwen van zaken die geen ‘core business’ zijn. Het blijft voor de meesten een beetje lastig om een goede selectie aan vegetarische opties aan te bieden. De Burgerbar heeft er ééntje.

Een minuut of tien nadat we aan de bar hadden besteld en betaald, werden de burgers aan tafel geserveerd. Mijn sandwich zag er op het eerste gezicht goed uit en bestond uit een volkorenbol, belegd met een gebakken portobello, wat ijsbergsla, augurk, een plakje tomaat, ui, een plakje cheddar en de huisgemaakte burgersaus. Mijn tafelgenoot koos voor de Irish Burger, die er ook smakelijk en goed bereid uitzag.

Burgerbar Den Haag Portobello Sandwich

Burgerbar Den Haag Portobello Sandwich doorsnede

Hoe vonden we het? Achteraf gezien vind ik dit nogal moeilijk. Het was prima, maar niet bijzonder. De smaken waren vrij mild (of een beetje flauw?). De burgersaus had pittiger gemogen. Overigens stond er zout, peper, mosterd en chiliflakes op tafel, dus we hadden de burgers zelf op smaak kunnen brengen. Maar ik heb natuurlijk liever een burger die zo lekker is dat dat niet nodig is!

Voor mij is de Burgerbar daarom een redelijk alternatief voor de reguliere fastfood ketens, maar zeker niet de culinaire ontdekking waar ik op hoopte.  Ga ik hier nog een keer naar toe? Ik denk het niet, tenzij ik snak naar een gebakken portobello en niet in staat ben om die zelf te maken.

Advertenties

Rare Jongens

★★★★☆


De laatste hittegolf van het jaar is dit weekend gereduceerd tot rustig nazomerweer. Een goede gelegenheid om onze nabije omgeving te verkennen. Nu we op steenworp afstand van het Maximapark wonen is de lokroep van Het Lint steeds luider geworden. Zo erg zelfs dat ik (type: lui vel/couch potato) zin kreeg om rondje Het Lint (8 kilometer) te doen op de fiets. Als we van huis uit met de klok mee fietsen, komen we na een kilometer of 6 aan bij het Castellum Hoge Woerd.

Ongeveer 20 jaar geleden werd op de plek waar nu het Castellum te vinden is een van de grootste archeologische ontdekkingen van Nederland gedaan. In vroeger tijden bewaakten de Romeinen (rare jongens..) op deze plek, vanuit hun fort ‘Fletio’, de oversteek over de rivier. In 1997 zijn de overblijfselen van de noordgrens (limes) van het Romeinse rijk, schepen, wachttorens en allerlei gebruiksvoorwerpen gevonden. Op deze historische plek is het Castellum gebouwd, waar je sinds 2015 een museum, milieu-educatief centrum, theater en café-restaurant kan vinden.

Maar, daar gaat deze post eigenlijk helemaal niet over. Net om de hoek van het Castellum, aan de idyllische Groenedijk, ligt het eet- en drinklokaal Rare Jongens. Hier wordt zeven dagen per week een uitgebreide lunch en diner geserveerd. Internationaal georiënteerd, met het beste van eigen bodem en huisgemaakt. Even neerstrijken op het beschutte en zonovergoten terrasje was helemaal geen straf.

Ik koos zelf voor de salade met vitello tonnato (kalfsfricandeau met tonijnmayonaise) en mijn partner-in-crime kon de verleiding van het broodje met gebraden kip en pesto-mayonaise niet weerstaan. Beiden werden geserveerd op of met nog warm zuurdesembrood (naar keuze, ook wit of bruin!). Mijn salade was goed op smaak gebracht, met lekkere plakjes fricandeau en bolletjes ‘tonnato’. Naar mijn smaak had de salade wel een klein beetje meer mogen zijn. Het broodje kip was ook erg smaakvol. Hartig, maar toch licht verteerbaar.

Vitello Tonnato Rare Jongens

Broodje Kip Rare Jongens

Omdat we zo’n enorm stuk hadden gefietst en we ook nog 2 kilometer naar huis moesten fietsen, besloten we toch maar om een toetje te nemen. Op de lunchkaart hadden we de keuze uit appeltaart met slagroom of een espresso crème brûlée, maar onze gastheer wist ons te melden dat we ook de keuze hadden uit de ‘specials’ van de dinerkaart. Een huisgemaakte carrot cake met citroensorbet ijs, of een stevig plakje cheesecake. Deze keuze was uiteraard snel gemaakt. De toetjes en de cappuccino’s met perfecte schuimlaag (de theelepel-test!) waren heerlijk en een mooie afsluiter van een lunch die best nog wat langer had mogen duren. Meer dan genoeg reden om nog eens bij de Rare Jongens aan te schuiven op (hopelijk) nog meer mooie dagen zoals deze.

Carrotcake bij Rare Jongens

Cheesecake bij Rare Jongens

cappuccino bij cafe Rare Jongens